Paul wint laatste rit en eindigt derde in Rally di Romagna.
18/05/2011
Vorige week de Rally di Romagna gaan rijden in Italië. Dat is een zesdaagse mtb-race die gereden wordt in de Apennijnen.
Op zondag de proloog over 5 km in het oude stadscentrum en een park met mooie singel-tracks en klimmetjes. Vermits ik dacht dat de startvolgorde van 's maandags hier vanaf hing, goed doorgereden maar toch maar 15de of zo. Achteraf bleek er gewoon op startnummer(ik had de laatste) gestart te worden en was proloog enkel voor de show. Na de proloog naar de thermen en dan pasta-party en verbroederen.
De eerste twee ritten van elk ongeveer 66km en 2600hm verlopen goed en ik eindig op een 6de en 4de plaats bij de over 40.
De koninginnenrit van woensdag, aangekondigd als 110 km en 3000 hm werd om veiligheidsredenen ingekort tot 85km. Achteraf blijkt ze toch nog 92km te zijn met maar liefst 3550hm. Typisch Italiaans, nauwkeurigheid en stiptheid kennen ze niet maar des te meer gezelligheid en vriendelijkheid. In deze rit eindig ik weer 4de in 6u13.
In rit 4 over 75km en 2650hm zat ik in een groepje met ook de nummers 2 en 3 van het klassement en was van plan om aan te vallen tot ik op een zeer stijl wandelstuk vaststelde dat mijn achter rem bleef slepen. Weg was het groepje en ik zat alleen, iets verder rij ik nog verkeerd, stijl naar beneden ipv naar boven. Te voet terug naar het juiste pad en zeker 10 min verloren. Enkele km verder eindelijk een technische post en mijn rem wordt hersteld. Kan nog een groepje renners in halen op een zeer technische downhill en eindig pas 8ste.
Dan zal het in de laatste rit, vrijdag de 13de, moeten gebeuren! 40km en 2200hm echt iets voor mij dacht ik. De benen voelen goed en ik laat mijn camelbak thuis en doe een open fietstrui aan wat bij bijna 30° een veel beter gevoel geeft. De start is in een mijn met prachtige grotten. Zit weer in een groepje met oa. de nummers 2 en 3 en op de steile lange klimmen moeten ze één voor één lossen wat mij nog meer energie geeft. Halfweg zeggen ze me dat ik 5de algemeen rij en probeer nog een tandje bij te steken. Ik kan nog een renner inhalen en bij de aankomst boven op een berg zijn er maar twee voor mij, eentje was fout gereden. Ik eindig eerste in mijn categorie en wordt hierdoor mooi derde in het eindklassement na 350km en 13500HM in 22u
Zo'n meerdaagse met een internationaal deelnemersveld is een fantastische belevenis, enkele leukjes:
-Australiër Huw Kingston met singelspeed antwoord op mijn vraag waarom singel? Because i'am crazy. I have 3 gears: 1°sitting, 2°standing, 3°walking. Hij organiseert al 15 jaar stage-races Down-under en ze zijn daar nog nooit één minuut te laat gestart, was effe wennen voor hem. Brak in derde rit zijn vork maar startte 's anderdaags met vork van Italiaan wiens kader gebroken was.
-Amerikaan Keith Bontrager, ontwerper bij Trek, prachtkerel met enkele gouden tanden en oorringen had ook heel wat te vertellen.
-De Duitse Yvonne Kraft (olympische spelen 2004) won bij de vrouwen en schreeuwde lijk een ... toen ik haar eens kon voorbijsteken.
-De Ollandse Sandra Klomp reed mee buiten wedstrijd omdat ze proflicentie heeft.
-Een Tsjechisch meisje werd uit koers gehaald omdat ze geschorst was voor doping!
-Algemeen winnaar werd de Italiaan Christian Fabbri in minder dan 20u.
...terug
